De meest voorkomende fout die bedrijven maken met het DPP is het behandelen als een IT-project. Zoek een platform, sluit het aan, klaar. Zo werkt het niet. De data die het DPP vereist, is verspreid over uw hele organisatie. Materialen bij inkoop. CO2-data bij duurzaamheid. Leveranciersdocumentatie bij juridische zaken. Nalevingsdocumenten bij productontwikkeling. Niets staat op één plaats en niets wordt bijgehouden op de standaard die het DPP vereist.

Dit op orde krijgen vereist organisatiebrede coördinatie die de meeste organisaties nog nooit eerder hebben hoeven doen rondom één productresultaat. Dat kost tijd. Meer tijd dan een typisch IT-implementatiebudget voor rekent. De bedrijven die dit vroeg begrijpen, zijn de bedrijven die het goed bouwen. Degenen die het laat beseffen, zijn de bedrijven die snijden in kwaliteit en daar later voor betalen.

De meeste DPP-content is geschreven alsof de lezer een grote fabrikant is die bovenaan een toeleveringsketen zit. Maar de meer directe druk voor veel bedrijven zal niet komen van regulatoren. Het zal komen van hun eigen klanten.

Grote fabrikanten en retailers zullen uiteindelijk gestructureerde, geverifieerde productdata nodig hebben van elke leverancier in hun keten. Als u dat niet kunt leveren in het formaat dat ze nodig hebben, wordt u een risico. Contracten gaan naar leveranciers die hun data op orde hebben. Die dynamiek is al begonnen in sommige sectoren en zal zich verspreiden naarmate de DPP-vereisten aanscherpen.

Kleinere leveranciers zijn hier niet van vrijgesteld. Zelfs als uw eigen regulatoire deadline ver weg voelt, is de deadline van uw grootste klant dichterbij dan de uwe, en ze zullen bij u aankloppen voordat die aankomt.

Als u nog geen systeem voor productinformatiebeheer heeft, geeft het DPP u een duidelijke reden om er nu een te bouwen. Een PIM is waar productdata gestructureerd, gevalideerd en onderhouden wordt over alle markten, kanalen en regulatoire vereisten heen. Zonder een PIM wordt het beheren van DPP-naleving over een productcatalogus van enige omvang een operationeel probleem dat moeilijker wordt naarmate het langer wordt uitgesteld.

Voor bedrijven die al een PIM gebruiken, is de vraag of het is ingericht om aan te kunnen wat het DPP werkelijk vereist. Dat is de moeite waard om nu te controleren in plaats van het onder druk te ontdekken.

De informatie die het DPP vereist dat u verzamelt, stelt niet alleen regulatoren tevreden. Het stroomt direct door naar ESG-rapportage, wat op zichzelf al een zakelijke vereiste wordt in de meeste sectoren. Het geeft u een helderder beeld van uw toeleveringsketenrisico's. Het geeft marketing iets concreets om mee te werken in plaats van vage duurzaamheidsclaims. En het geeft productteams het soort gestructureerde levenscyclusdata waarop betere ontwerpbeslissingen worden gebouwd.

Naleving is de vloer. Wat u daarop bouwt, is de kans.

De DPP-implementatie is al bezig over productcategorieën heen, met volledige dekking verwacht tegen 2030. Het schema voor een specifieke categorie kan nog verschuiven. Wat niet zal verschuiven, is de bestemming. Elk product op de EU-markt zal uiteindelijk een paspoort nodig hebben.

De bedrijven die nu beginnen, zullen iets solides hebben gebouwd voordat de deadline aankomt. Ze zullen de leveranciersrelaties, de data-infrastructuur en de interne coördinatie op zijn plaats hebben. Degenen die wachten, zullen dat alles onder druk bouwen, met minder ruimte om het goed te doen en minder tijd om fouten te herstellen.

Vroeg beginnen is geen voorzichtigheid. Het is strategie.